من معتقدم که تعریف جامعی برای آن نیست وهرکس بادید خود بدین موضوع می نگرد وتعریفش از زندگی چیزی است متفاوت با سایرین.

دکتر شریعتی چه زیبا میفرمایند:(خداوندا....! اگر روزی بشر گردی ،زحال ما خبر گردی،پشیمان میشوی از قصدخلقت ،از این بودن از این بدعت. خداوندا....!نمی دانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است،چه زجری میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است !)

چه زیبا آمده است این جمله در انجیل(ای انسان ها ازراههایی مروید که روندگان آن بسیارند،از راههایی بروید که روندگان آن کمند ) 

چه گویم حرفهایی هست که بایدگفت اما...!!! حرفهایی بی مخاطب ،حرفهایی هست که بهتر است هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نیاورد ، شگفت و زیبا....!

راستی زیباترین واژه ی عالم است البته واقعیت این است که معانی مقدس تری نیز وجود دارند اما نباید فراموش شود که اغاز هر قداستی راستی است.

دوست ندارم که زنگی را در قالب واژگانی مختصر بریزم یا بر هر واقعه برچسب ((خوب)) یا ((بد)) بزنم. 

کسی می گفت: وقتی به دنیا آمدم آنقدر جا خوردم که تا دو سال حرفی نزدم!گفتم :نگذاشتند حرفی بزنی با زبانت ،گریه کردی با دهانت،اعتراضی بس بجا یانابجا. نظر من این است که دوسال هم زود است.اگر انسان بیست سال حرفی نمیزد پس از آن چه گفته ها داشت!ولی  مادر که می خواند ز چشمانت حرفهایت را . 

زندگی محفل ساکت غم خوردن نیست ،زندگی خوردن خوابیدن نیست،زندگی راز مقدس،زندگی راه قشنگی است ولی حیف و صد حیف وهزاران حیف باید گفت که :

دهقان فداکار پیرشده ،چوپان دروغگو عزیز شده ، شنگول و منگول گرگ شدن، کوکب خانم حوصله ی مهمون رو نداره ، کبری تصمیم گرفته دماغشو عمل کنه، روباه و کلاغ دستشون تویه کاسه اس،حسنک گوسفنداشو فروخته تو یه شرکت آ بدار چی شده،آرش کمانگیر معتاد شده، شیرین خسرو و فرهاد رو پیچونده با دوس پسرش رفته اسکی، رستم اسبشو فروخته یه موتور خریده با اسفندیار رفتن کیف قاپی!!!