در تصاویر حکاکی شده بر سنگهای تخت جمشید،هیچ کس عصبانی نیست.هیچ کس سوار بر اسب نیست.هیچ کس را در حال تعظیم نمی بینید.
هیچ وقت در ایران برده داری مرسوم نبوده است. در بین این صدها پیکر تراشیده شده حتی یک تصویر برهنه هم وجود ندارد. این آداب اصیلمان است:نجابت،قدرت،احترام ،مهربانی ،خوشرویی.همان تمدن اصیلی که امروزه عده ای که آن زمان جنگل نشینان وکوه نشینانی بیش نبودند،بر آن خرده می گیرند. البته شاید خود ماهم بی تقصیر نباشیم...همیشه منتظر مانده ایم تا بشنویم آنان چه می گویند...ببینیم آنان چه می پوشند تا تقلیدکنیم.وهیچ گاه به دنبال آن نبودیم که به آنان بفهمانیم آن زمان که انان حتی دهکده ای هم نداشتند ما قدرت اول دنیا بودیم و کاخ پادشاه ما سازمان ملل دنیا بود...
نوشته شده در ساعت توسط سارا حقدوست
|

